Ik schrijf u deze brief omdat ik verloren heb met een spelletje. En wie verliest, moet z'n grootste geheim vertellen. Kent u trouwens dat spelletje, flippoën? In sommige zakken chips zaten tot voor kort van die kleine, hard-plastic schijfjes. Aan de ene kant staat erop hoe die dingen heten, Flippo's dus. De andere zijde wordt bezet door een cartoonfiguurtje, van dezelfde tekenaar als RoadRunner ("miep-miep"). Die Flippo's waren een rage. Vooral kindjes vonden ze leuk. Maar tegenwoordig hebben meiden van mijn leeftijd er een rage van gemaakt. U moest eens raden welke spelletjes we allemaal uithalen met die hard-plastic schijfjes... Maar goed, één van die spelletjes heb ik dus verloren. Vandaar nu mijn grootste geheim (tot nu toe dan).

Het was een mooie dag. We hadden vakantie, dus ik hoefde niet naar school. Mijn vader heeft een drukke baan en wil daarnaast ook nog eens een goede echtgenoot en vader zijn. Die arme ouwe zak heeft het dus razend druk. Op die bewuste dag, waren mijn ouders een weekendje naar de Ardennen, om uit te blazen. Ja, ja... Maar ik had dus twee dagen en één nacht het rijk alleen. Ik stond op. Het zonnetje stond al behoorlijk hoog en mijn ouders waren lang en breed vertrokken. Ik deed dus mijn slaaphemd uit en wandelde poedelnaakt door het huis. Ik voelde mij heerlijk vrij. Af en toe kwam ik langs een spiegel. -Mijn moeder is nogal een ijdeltuit, vandaar dat we veel spiegels in het huis hebben staan.- Ik moet eerlijk zeggen, ik ben best tevreden over mijn lijf. Op school schijnen een hoop jongens achter mij aan te zitten. Niet dat ik dat erg vind, integendeel. Het is allemaal best wel spannend. Maar wat die knapen allemaal willen, dat is mij (nog) allemaal te hard.

Ik zag mijzelf dus meerdere malen in de spiegel en dacht: "Waarom zou ik me niet helemaal mooi maken?" Ik was tenslotte toch alleen thuis. Ik ging dus naar de slaapkamer van mijn ouders. Om het allemaal nog spannender te maken, liet ik de gordijnen open en nam poedelnaakt plaats achter de kaptafel. Lichtjes make-upte ik mijzelf en schikte mijn haar. Van al dat gefrunnik werd ik behoorlijk opgewonden en ik begon mijn eigen lichaam te strelen. Af en toe keek ik wel naar het raam, maar zover ik kon beoordelen, kon niemand mij zien. Bovendien was het mij zo veel te spannend. Langzaam draaiden mijn handen in de richting van mijn spleetje. Alhoewel ik het bij mijzelf deed, maakte ik het zo spannend mogelijk. Ik ril nu nog als ik eraan denk hoe nat ik die ochtend was. Mijn plekje was al flink gezwollen. En om het eerlijk te zeggen, ik wilde toen dat ik mijzelf kon likken. Nooit eerder had ik die gedachte gehad, maar die ochtend... Wat een vrije ochtend in de blootje al niet kan doen hè? Ik was dus nogal opgewonden en moest iets hebben om mij op te vullen. Kijk, ik hou (nog) niet zo van de jongens omdat ze denken dat je maar een gat bent. Maar dat wil niet zeggen dat ook meisjes zoals ik geen behoefte hebben aan een fijne penetratie. Dus ik ging op zoek naar mijn moeders vibrator. Zij heeft me weleens verteld dat ze er een heeft. Inderdaad, we gaan heel open over dat soort dingen met elkaar om. Allen zij weet niets van het geheim dat ik u nu vertel.

Ik zoeken, zoeken en zoeken. En jawel hoor, na enige tijd vond ik het ding; verstopt tussen de stapels oude lakens die ze toch nooit meer gebruikt -we hebben al jaren dekbedden-. Door dat gezoek, was ik niet meer zo opgewonden. Dus ik ging voor de spiegel staan en begon langzaam met die kunstlul, in zijn langzaamste stand, over mijn lichaam te strelen. Ik was zo met mijzelf bezig, dat ik helemaal vergat dat de slaapkamergordijnen open waren. Al snel was ik weer behoorlijk opgewonden. Ik kantelde mijn bekken en zag in de spiegel zo de vibrator in mijn spleetje verdwijnen. Nadat ik dat een paar keer had gedaan, glom het plastic van mijn eigen vocht. Een moment later zag ik mijzelf in de spiegel dat ding aflikken. Nu doe ik iets dergelijks wel vaker, maar die ochtend schrok ik van mijn eigen geilheid. Terwijl ik mijzelf proefde, begon bijna automatisch mijn andere hand een woeste vingerpartij. Ik was zo in de stemming dat ik voor de spiegel allerlei standjes aannam terwijl ik masturbeerde en die vibrator aflikte en af en toe in mijn vaginaatje liet glijden. Alhoewel ik het me niet meer zo goed kan herinneren, weet ik wel dat het een behoorlijk geile bedoeling was. Ik kwam dan ook snel klaar. Althans, de kriebels concentreerde zich steeds heftiger rond mijn plekje. Uit ervaring weet ik wat er daarna zal gebeuren. Maar die ochtend werd ik ruw gestoord door de deurbel. Even dacht ik erover om niet open te doen, en het snel af te maken -ik vind een orgasme altijd het lekkerst, als het eigenlijk niet kan-. Maar de beller bleef maar aanhouden, dus ik trok snel een slipje aan (die van mijn moeder) en wurmde mijzelf in een badjas (ook van mams).

"Ja, ja. Ik kom al", zei ik luid toen ik naar de voordeur liep. De beller had blijkbaar echte haast. Ik deed de deur open en tot mijn grote verbazing stond Damiët daar, mijn overbuurmeisje. Ze was helemaal rood, alsof ze een marathon had gelopen. "Evelien, Evelien", hijgde ze, want zo heet ik namelijk. "Evelien, ik weet niet waarom je het allemaal doet, maar ons hele huizenblok zit met verrekijkers naar jou te kijken". Het kwam er maar moeizaam en stamelend uit, maar ik schrok me een hoedje. Ik was de inkijk straal vergeten tijdens het masturberen! "Kom snel binnen", zei ik gehaast terwijl ik spiedend de straat inkeek naar mogelijke gluurders. "Ik weet niet wat je bezielde hoor", zei Damiët terwijl ze in de bank neerplofte. "Maar het leek wel alsof je het erom deed". "Hoezo", wilde ik weten, "heb jij het dan ook gezien?" Mijn overbuurmeisje knikte instemmend, beschaamd. "Tja, moet je nou eens luisteren", stamelde ze, "het was niet niks wat je allemaal liet zien". "O ja", vroeg ik nieuwsgierig. U moet weten dat ik nog steeds niet was klaargekomen. Haar interesse wekte inderdaad wel weer het één en ander bij me op. "Vond jij het opwindend", wilde ik weten. "Om je de waarheid te zeggen, inderdaad ja", zei mijn vriendin zachtjes. Ik ging voor haar staan en deed mijn ochtendjas open. Daar stond ik dan; spiernaakt en al behoorlijk opgewonden recht voor mijn vriendinnetje. "Je bent wel heel mooi", stamelde ze, "ben je ook zo zacht als ik?" "Laten we naar de serre gaan", stelde ik voor, "daar kan niemand ons zien". Ja toch? Tenslotte had heel de buurt al genoeg gezien.


Volgens mij had Damiët de smaak ook al behoorlijk te pakken, want ze liep onvast op haar benen naar de serre. "Doe ook je kleren uit", beval ik haar, "dan kunnen we onze lichamen elkaar aan laten raken". Damiët deed wat ik haar vroeg. Ze keek steels naar me terwijl ze zich langzaam, maar zeker, helemaal naakt pelde. "Laat je slipje aan", zei ik. Het mooiste aan jonge vrouwelichamen vind ik namelijk een goed zittend slipje op een, voor de rest, naakt lijf. Nou, en inderdaad. Damiët mocht er best wezen. Ze had eigenlijk hetzelfde figuur als ik. Zelfs haar borsten hadden dezelfde afmetingen en vorm als die van mij. En dat zei ik tegen haar. Maar Damiët is zo'n meisje die niet tevreden is over haar eigen lichaam. "Nee, Evelien", zei ze zacht, "jij bent veel mooier". Bewonderend zakte ze door haar knieën en als een volleerd lesbienne begon ze aan mij tepels te zuigen. Het voelde heerlijk. "Dat heb je zeker meer gedaan", wilde ik kreunend weten. Damiët knikte instemmend, maar zei verder niets meer. Ze genoot van mijn lichaam. Ook in de serre staat een spiegel en ik keek naar ons. De bewonderende acties van mijn vriendin en ons spiegelbeeld, maakten mij razend opgewonden en ik gaf mijzelf eraan over. Ik zag dat ik mijn hoofd in mijn nek wierp en genoot. De ene keer betastte ze mijn schaamstreek door de stof van mijn slipje, de andere keer volgden haar behendige vingertjes de randen van het onderbroekje om af en toe het blote, natte vlees in te schieten.

"Doe je slipje uit", hijgde ze terwijl ze het zelf ook deed. Ik moest van haar plaats nemen op het bankje. Ze duwde mijn benen uit elkaar en befte me zeer intens. "Ooh, Evelien, ik hou van je", stamelde ze onder het likken door. Ik wist niet wat ik hoorde. Een meid, net zo mooi en jong als ik, hield van me! Ik kan u wel vertellen dat dat mij zeer opgewond. Ik ontspande iedere spier in mijn lichaam en liet haar liefde over mij heen komen. En dat kwam het inderdaad. Want niet al te lang daarna, kwam ik klaar, en goed ook. "Ooh schatje. Ooh liefje. Ik geniet van je. Ik heb alles voor je over. Ik hou van je. Ik hou van je", hoorde ik haar kreunen. Met mijn aanzwellend orgasme, sprak Damiët haar intiemste gevoelens voor mij uit. En ik kwam daarop klaar, dat mag u best wel weten. Het wel alsof de wereld niet meer bestond. Of toch wel. De essentie van het leven werd als het ware in mijn kut gezogen, opgehoopt en met een vreselijke ontlading weer naar buiten geperst. Zo was ik nog nooit klaargekomen. Naderhand begreep ik dat ook Damiët een enorm hoogtepunt bereikte omdat ze nog nooit zo eerlijk tegenover iemand was geweest en omdat ze -natuurlijk- zichzelf heftig had gevingerd.

Het vocht was duidelijk zichtbaar in onze spleetjes toen we innig tegen elkaar, op het bankje zaten. En nu komt mijn grootste geheim van deze ervaring. Een wreed plannetje ontspon zich namelijk in mijn hoofd. Ik was vreselijk vereerd dat Damiët haar liefde voor mij haar betuigd. En ik wilde daar gebruik van maken. Haar op de één of andere manier kwetsen. Erg hè?! "Damiët", vroeg ik geraffineerd, "hou je echt van mij?" Het meisje sloeg haar ogen neer en knikte. "Ik ben in heel mijn leven nog nooit zo eerlijk en overtuigd geweest als nu", bekende mijn vriendin. "Nou", ging ik aarzelend verder -de spanning gierde door mijn lijf- "dus je neemt me ook zoals ik ben?" "Natuurlijk", riep ze uit, "ik zou alles willen doen om jou mijn hele leven te behouden". -Overigens, wat kunnen jonge meisjes heerlijk theatraal zijn hè?- Daar had ik opgewacht, zekerder ging ik verder. "Je kent me nu al een tijdje. Maar wat je niet weet, is dat ik niet zo vaak, maar toch wel regelmatig een meisje huur". Damiët keek mij niet-begrijpend aan. "Begrijp je het niet? Ik laat weleens een escortgirl komen, helemaal voor mijzelf alleen". Damiët keek me met grote ogen aan. Daar had ze nog nooit van gehoord. En dat klopt. Tenminste, ik in ieder geval ook niet. Maar ik zei het om mijn lesbische vriendin uit te proberen. "Ooh", stamelde ze en wist verder niets meer te zeggen. "Zullen we nu zo'n meisje bellen", vroeg ik zachtjes in haar oor. Ik gaf er een paar kusjes op. Damiët bleef nog even stil, toen: "Ik, eh, ik weet het niet hoor. Ik hou van jou, maar om nou met een andere vrouw vrijen..." "Zo is jouw Evelien", zei ik plagend. "Okee, doe het dan maar", was het berustende repliek van mijn overbuurmeisje. "En jij moet bellen", plaagde ik haar verder. Maar wat denkt u? Doet ze het nog ook!

Damiët pakte het regionale avondblad en slaat meteen de goede pagina open. Voordat ik in had kunnen grijpen, had mijn lesbische vriendin al een meisje aan de lijn. Ik geloof niet dat ik de daarop volgende minuten nog iets heb kunnen zeggen. Uiteindelijk was ik het die Damiët had uitgedaagd. Nu moest er B worden gezegd ook. Een schok ging allebei door ons heen toen de deurbel ging. Een paar ogenblikken later stond er een zeer mooi meisje spiernaakt in de serre. We keken allebei onze ogen uit. Ze had zich voorgesteld als Carla en daar stond ze dus. Ze was geroutineerd, want meteen stelde ze ons op ons gemak. "Meiden, wees maar niet bang. Ik heb wel gekkere dingen meegemaakt. Het is alleen de vraag wat jullie met mij willen doen". Damiët en ik keken elkaar aan. We wisten het allebei niet. Maar omdat ik degene was die de schijn op moest houden, was ik verplicht de trend te zetten. "We willen je allebei bezitten, verwennen en aanraken waar en wanneer we maar willen", zei ik zacht. Maar terwijl de woorden uit mijn mond kwamen, ging ik er nog in geloven ook! Het maakte mij geil! Carla kirde. "Dat is wel ongewoon. Meestal ben ik de klos om vrouwen te verwennen. Nou ga jullie gang maar hoor. Ik ben helemaal van jullie". De mooie vrouw draaide haar kontje zachtjes tegen onze naakte meisjeslijven en liet zich betasten. Ik deed eerst wat, daartoe voelde ik me verplicht. Maar tot mijn verbazing deed Damiët al snel mee.

Carla kreeg van ons een grote beurt. Alles wat wij, als meisjes, lekker bij onszelf vonden of lekker bij elkaar, probeerden we op Carla uit. Maar het leek haar niets uit te maken. Alles was lekker wat we deden; likken, zuigen, vingeren, strelen, noem maar op. In elk geval al die dingen die de jongens op school eenvoudigweg nooit bij mij proberen. Carla is die middag -Het blijft namelijk geen ochtend- drie keer klaargekomen, Damiët nog twee keer. En ik? Voor mij was de hele dag één grote bevrijding. Ik weet nu wat ik wil met sex en dat is mij heel wat waard. Zelfs die  250,- die ik voor Carla moest neertellen. Maar goed, dat geld heb ik later snel weer terug gewonnen met flippoën. Alleen vanmiddag heb ik verloren. Maar ook die schuld heb ik met deze bekentenis nu betaald. De groeten! Evelien