(Of eerder een nachtmerrie, nee 'schemerveulen', dat schreeuwt om grenzen...?)

Nou, ik heb mijzelf geloof ik wat op de hals gehaald. Na Patricia, het droommeisje van het vorige nummer mag, nee moet ik alle droommeisjes op die manier doen. In m'n eentje, met foto's en een verhaaltje. Ja lekker!

'Ah toe Richie... Je weet dat ik dan niet kan. En die meiden willen jou! Doe het voor mij, als-je-blief...'
Zucht. Vreselijk ons Kimmetje, als ze zo tegen mij begint. Er is geen kruid tegen gewassen, echt niet! Maar ja, haar porno is mijn porno; wie wil stralen moet pijn lijden. Kimmetje doet dat (oh nee, ze zou het in deze editie nog niet vertellen!), dus ik moet er ook maar aan geloven.
Jawel dames en heren, pijnlijden als pornoschrijver/-interviewer. Professioneel moet ik zijn, en al die vamperigheid over mij heen laten komen. Dat moet, voor die meiden omdat ze door het 'Watch, Don't Really Touch'-principe het idee hebben/houden dat ze alles in eigen hand hebben. En voor mijzelf omdat de onbevredigde hunkering een bijna onuitputtelijke bron van inspiratie is.
Pijn dames en heren, heuse pijn, en het komt erop neer dat het allemaal voor jullie is. (En voor de inkomstenbelasting natuurlijk.)
Genoeg zelfbeklag, want eerlijk is eerlijk, ik vind het maar wat prachtig dat dromen van vrouwen 'net zo'n stukkie willen als de vorige keer'.
Maar goed, dat doet natuurlijk niets af aan die brok in mijn keel, als voor de deur sta van een nieuwbouwhuis, ergens in een Rotterdamse buitenwijk. Trrringgg...

'En jij moet Richie zijn', zegt Petra, het droommeisje van deze keer, nog voordat de deur goed en wel open is. Ik sta als aan de grond genageld. Fuck!, dit is werkelijk ongelooflijk! Wat een pracht van een vrouw! Beelden schieten door mij heen. Ik ga het weer moeilijk krijgen vandaag... In gedachten zie ik Kimmetje zich bescheuren vanaf haar rustbed. Grrrr...
'Kom binnen. Ik weet al alles van je, maar koffie krijg je niet. Sap ga ik voor ons maken. Hier zijn we op de gezonde toer', keuvelt ze terwijl ze naar de keuken loopt.
Ze is prachtig. Kennen jullie die Roxy Dual sigarettenreclame nog? Begin jaren tachtig? Die rode, besproete dame op die enorme reclameborden? Met krulletjes? Precies, nu in levende lijve. En wat voor lijf! Ik schat haar op 1 meter 80, lange benen, gracieus lijf, ook zoals ze op haar naaldhakken loopt, heerlijk kontje, en mooie (vrouwen?)handjesvolle peervormige borsten. Tenminste, dat denk ik zo in een flits te kunnen zien. Want ze draagt, tuuuuuurlijk, een superopwindend kunststof mini-jurkje. Knalpaars/roze uiteraard.
'Oeps!', kirt ze. Ik loop de fraaie doorzonwoonkamer in, zo naar de keuken. Er rollen sinaasappeltjes over de parketvloer.

Ze had ze laten vallen, maar onhandig is ze niet. Mevrouw raapt ze namelijk op een dusdanige wijze op dat mijn bloed daar begint te stromen waar ik het helemaal niet wil hebben. Wat een prachtige kont, wat een weelde! Die zou je toch zo ... Hou je kop erbij Rich, houd je kop erbij!

'Rottig nou, dat je die hebt laten vallen', zeg ik terwijl ik schaamteloos naar haar heerlijk kontje kijk. Gelukkig heeft ze nog wel een slipje aan.

Tuurlijk ga ik erop in. Ik ben ook maar een vent, en de aanval is nog altijd de beste verdediging. Kuch.
Nog steeds gebogen kijkt ze mij stalks aan. Op de tast pakt ze de laatste sinaasappel, en richt zich weer op. 'Goh...', zegt ze alleen, mij verbaasd aankijkend. Dan hou ik het niet meer vol, en draai mijn hoofd weg. 'Mooi huis', ontwijk ik.
Petra pakt een mes uit het messenblok, een snijplankje uit een la, en ze snijdt heel geilig, heel langzaam, de appeltjes van oranje, één voor één, door het midden. Sap druipt van het mes...
'Pfoe, het wordt een beetje te warm', kirt ze. Voordat ik dit echt goed tot mij door laat dringen, doet ze haar slipje uit. En daarbij vergeet ze het jurkje weer naar beneden te stropen. Geil wijf.
'Waarom doe je dit?', vraag ik met mijn blik op haar vaardige vingers gefixeerd. 'Lekker sappie maken', zegt ze verleidelijk en op z'n Rotterdams, 'niets mis mee toch?'
Ze pakt de pers, legt er een helft sinaasappel onder en met verbluffend veel kracht drukt ze het sap eruit. Keistrak kijkt ze mij aan terwijl ze het uitgeperste vruchtvlees beft.
'Nee', zeg ik met een kikker in mijn keel, 'ik bedoel waarom je in Kim's Kontakten wil staan'. Petra lacht mij uit. Ik ben weer te warrig geloof ik. Ik laat mij weer teveel van mijn stuk brengen. En het ging net zo goed! Verman je, verman jezelf!
'Mijn man en ik doen heel veel spelletjes', begint ze. 'Eigenlijk noem ik hem nooit zo, maar "leraar". Hij is mijn Leraar, net zoals hij dat in echte leven ook is. Een leraar om verliefd op te worden, en om alles voor te doen'.
Ineens begint ze te lachen. 'Wat is er?', vraag ik verbaasd. 'Nou, ik bedenk nu nog een overeenkomst met zijn echte werk. Mijn vriendinnen en ik vroeger maakten altijd ons huiswerk voor de leraar waar we verliefd op waren. Ik doe nu ook huiswerk, huishoudelijk werk in dit geval, omdat ik verliefd ben op mijn Leraar'.
'Dus je doet dit voor hem, omdat hij het wil?', vraag ik ineens heel geïnteresseerd. Ik hou wel van dit soort spelletjes...
'Nee', kirt ze met een stout giecheltje, 'laatst zei hij dat ik een dondersteen was, maar hiermee wil ik hem laten zien dat hij echt gelijk heeft. Kijk maar...'
Petra drukt met haar schaamstreek tegen het aanrecht, ze spreidt iets haar benen, en houdt recht voor mijn ogen haar billen van elkaar. Ik kijk tegen een aan de onderkant gladgeschoren kutje aan. En wat voor kutje! Brrr...

Ik voel mijn wangen kleuren, mijn pik manifesteert zich weer behoorlijk en mijn knieën knikken. Wat een vak, wat een vak heb ik toch gekozen. Ik moet wat vragen, ik moet wat doen, voordat ik mijzelf er helemaal in verlies.
'Maar...', hoor ik mijzelf met een schorre stem stamelend beginnen, 'als ik het goed begrijp is hij dominant en heb jij je aan hem onderworpen?'
'Ja', zegt ze opgewekt, 'en ik voel mij daar hartstikke goed bij. Ik zou niet anders meer willen'.
Ik heb wat ervaring in het SM of D/s (Dominant/submissive)-gebeuren. De rolverdeling van een stel is heilig voor een andere 'ingewijde'. En opeens is daar de kracht om niet mijn hoofd te verliezen bij deze vrouw. Bij deze 'leerling'... (Ik vermoed dat zij de termen 'Meester' en 'slaaf' bewust niet hanteren.)
Ik schraap mijn keel, ga rechtop staan en kijk haar strak in de ogen aan. 'Mhm', zeg ik, 'jullie zijn het altijd, twentyfour/seven?'
'Ah...!', ontsnapt een geil kreuntje aan Petra's keel. Blijkbaar heb ik iets geraakt. Ze schuurt geilig met haar venusheuvel tegen de aanrechtrand. Van schuin-achter zie ik haar ogen sluiten, en alleen al de gedachte aan de constante machtsverhouding laat de opwinding onmiskenbaar door haar lijf golven. De slet.
'En hoe doe je dat verder?', vraag ik zakelijk en kortaf. 'Heb je bewust je werk opgegeven bijvoorbeeld?'
'Ja', hijgt ze terwijl ze zich geilig over het aanrecht buigt, 'ik hoef niet meer te scoren, dat geeft me zo'n vrij gevoel'.
'Werk je helemaal niet meer?'
'Af en toe, als illustratrice voor kinderboeken. Alleen als het mag van mijn Leraar, en als hij mij de opdracht geeft', kreunt ze. Ik zie dat ze haar rechterhand tegen haar kutje heeft gedrukt. Ik moet tegen mijzelf vechten om te voorkomen dat ik opdrachten ga geven.
'Denk je dat jij je zo mag laten gaan, hier bij mij? Notabene ook nog eens tijdens een actie om hem uit te dagen?', vraag ik op een strenge toon.
'Nee', antwoordt ze, genietend van haar eigen strelingen, 'maar als je er zo naar vraagt, ooh... daar word ik zo geil van'. Op dat moment besluit ik alles zo letterlijk mogelijk in het verhaal te verwerken. Als ze haar vent wil laten zien hoe stout ze is, dan moet-ie wel alles weten. En, geheel in mijn rol van dit spel, moet ik dat ook zeggen. Alles open en eerlijk.
'Niet alleen jouw foto's komen in het blad, ook jouw verhaal. Dit, bijna alles wat we zeggen en wat we doen. Wat jij doet vooral'.
Petra slaakt een opgewonden kreetje. 'Echt waar?!', roept ze uit. 'Zo maar? Helemaal schaamteloos? Ook wat ik nu aan jou laat zien?'
'Yep', antwoord ik droog, 'ik denk dat je je straf niet kunt ontlopen'.
Van achteren, tussen haar billetjes, zie ik haar hand sneller bewegen. Haar schaamlipjes zijn van elkaar gaan staan. Ik zak door mijn knieën en zie dat ze heel erg vochtig tussen haar dijen wordt. Ik hoor haar ademhaling versnellen en onregelmatiger worden.
'Je bent slecht', zeg ik zacht.

'Ooh ja, dat ben ik', kermt ze hardop. 'Ik ben erg, heel erg. Ooh, ooh...!'
Petra komt klaar. Trillend spannen en ontspannen snel afwisselend haar billen terwijl ze kleine maar felle neukbewegingen maakt tegen het aanrecht. Haar haren hangen in de wasbak, maar daar let ze helemaal niet op.

Ik kijk naar haar schokkend en goddelijk lijf. Met beide handen nu vangt ze de genotsgolven aan de onderkant van haar lichaam op. Ik voel me goed, tevreden en herken mijzelf.

Ik vraag mij af of ik niet te ver ben gegaan voor haar man. Maar goed, ze heeft zichzelf aangeboden, 'het' aangeboden. Als op een presenteerblaadje, de slet.
Ineens denk ik weer aan Kim. Die moet dit geweten hebben! Daarom was ze er zo op gebrand dat ik Petra in mijn eentje zou interviewen! Nog meer zal zij zich bescheuren. Kim, die is ook erg!
'Oké, heel knap, maar genoeg zo', zeg ik iets te verbeten omdat ik mij genaaid voel. Petra rilt nog een paar keer en komt met knikkende knieën overeind.

'Was je handen en verfris je gezicht', commandeer ik. 'Ik wil even niet tegen je opgewonden hoofd aankijken'.
Petra doet wat ik zeg, af en toe nog ongecontroleerd snikkend door het wegebbend orgasme.
Sensueel spat ze het water tegen haar gezicht. 'Mag ik wat zeggen?', vraagt ze.

'Ja'.

'Ik vind u goed', zegt ze terwijl ze de kraan dichtdraait. Even is het stil. Langzaam is het erin geslopen, zoals we nu tegen elkaar doen. En dat gaat eigenlijk al te ver. Ik moet haar Leraar weer zijn waarde herstellen.
'Dank je voor dit compliment', antwoord ik. 'Geeft hij opdrachten op tijd?' Petra begrijpt me niet, maar ze zegt niets. 'Ik bedoel of je dingen moet doen op een bepaalde tijd, waardoor je Leraar weet dat je op dat moment aan hem denkt?'
'Oh, bedoelt u dat', klinkt het opgetogen. 'Nee, niet echt. Zover zijn we geloof ik nog niet'.
'Mhm, in elk geval wil ik dat je nu iets doet waardoor je aan hem denkt. Iets dat je voor hem doet'.
'Ooh ja, dat is goed. Ik ga aardappelen voor Hem schillen. Hij moet goed eten, ik ga Hem goed verzorgen', klinkt het enthousiast. Petra pakt alle benodigdheden, en wil beginnen.
'Ah-ah', zeg ik en schud mijn hoofd. 'Ik wil dat je je werk zittend op het aanrecht doet. Zodat ik goed naar je opgewonden kut kan kijken. En daar maak ik foto's van, zodat jij je Leraar wat uit te leggen hebt. Dat je tijdens het werk voor hem jouw kut aan een vreemde vent hebt laten zien'.

'Ah!', ontschiet het haar, met een trilling. 'En blijf van jezelf af', zeg ik streng als ik zie dat haar hand weer in de buurt van haar genot komt.
Petra doet haar werk goed. Mooi laat ze daarbij zichzelf zien. Ik benijd haar vent. Petra is echt een droom van meid. Ze houdt ervan, zoveel is wel duidelijk. Ik hoop dat hij goed voor haar zal zijn. En dat hij haar grenzen goed zal weten aan te geven.
'Zo genoeg, denkt u?', vraagt ze bevallig terwijl ze de pan met geschilde aardappelen aan mij laat zien. 'Wat denk jezelf Petra?', vraag ik terug. 'Wéét wat genoeg voor hem en voor jezelf is'.
'Ja, het is genoeg', zegt ze ferm. 'Oké, goed gedaan. Ik zie dat je nog behoorlijk nat bent. Nu wil ik dat je dat aan jouw Leraar laat zien, via ons blad. Ga maar zitten, en toon jezelf. Met daarbij alleen maar hem in gedachten'.

Petra neemt plaats in een stoel. Ze is wat onwennig. Voor het eerst in haar leven staat er een vent voor haar geopende, natte kut met een monster van een fotocamera. 'Denk aan hem, nu', zeg ik turend door de lens.
Petra sluit haar ogen. Haar prachtig rossige haar drapeert over haar schouders en over de stoelleuning. Ze duwt haar bekken naar voren. Ze knijpt in haar dijbeen als ze met haar andere hand haar lekkere plekjes betast. Weer maakt ze schokkende bewegingen met haar bekken.
'Je borsten helemaal bloot nu. Ik wil je kwetsbaar, helemaal, voor hem. Laat alles los. Geef je'.
Petra's ademhaling begint te stokken. Ze heeft heerlijke borsten zie ik nu pas echt. En haar tepeltjes lijken op harde erwten, zo hard zijn ze. Haar onderlijf begint te trillen en haar prachtige tenen krommen zich in de lucht.
'Stop', commandeer ik, 'ik wil dat je stopt. Bewaar de rest voor hem'.
Petra laat een teleurgesteld kreuntje horen. Zwoel kijkt ze mij aan. Ik moet hier echt weg, denk ik, voordat er dingen gaan gebeuren waar ik later spijt van krijg.
'Nee, het is echt beter zo', zeg ik. 'Maak het hem extra naar zijn zin tussen nu en het moment dat Kim's Kontakten uitkomt. Zodat hij dan weet waarom je de laatste tijd zo extra gewillig tegen hem bent geweest. Ongetwijfeld zal je verdiende loon dan nog fijner worden'. Onwillekeurig rilt Petra als ze dat laatste hoort.

Ik weet nu precies hoe het verhaal zal gaan worden. Snel maken we nog wat foto's, ongeveer zoals we begonnen zijn. Ze luistert goed. Geiler wordt ze niet, maar het lukt mij wel de opwinding vast te houden die ze net op de stoel had.

‘Gaat u nu weg?', vraagt ze als ik de foto's van haar op het aanrecht geschoten heb.
'Ja, dat is wel het beste denk ik zo', zeg ik knikkend. 'Jij bent mij iets te gevaarlijk. Denk erom, maak het je vent waard wat je vandaag hebt gedaan. Als je het goed aanpakt, zal hij het je dubbel en dwars teruggeven'.


Vijfdrietiende seconde later zit ik in mijn auto. En ik scheur weg, naar de schemerzone van mijn bestaan. Daar waar ik wel de volledige vrijheid heb om die dingen te doen die ik vandaag gelaten heb...