Na jaren van correspondentie huwde ik Ann Blase met de handschoen. Ze was 32, een knappe intelligente vrouw, en was sinds drie jaar gescheiden. Ze had een zoon van 17. Ze had me nog nooit een foto van hem gestuurd. Ik werkte in Chicago, zij had een job in Halifax. Het was niet vooreerst niet mogelijk ons samen te voegen. Anne schreef me een briefje.

Aan John Twain,

Hè jij! Wanneer kom je eindelijk eens naar me toe? Veel liefs, Ann Blase.

Na een half jaar bereikte ik een overplaatsing. Ik stuurde een fax naar het bedrijf waar Ann werkte.

Ann Blase,
Lieve Ann,
Ik ben onderweg. Eindelijk is het zover... John.

Ze haalde me van de trein. Ze stond op het perron en haar lange, blonde haar waaide in de wind. Haar zoon Craig was er niet bij. Ik omarmde de slanke gestalte, die mijn vrouw was. Onderweg naar haar huis, schoten de gedachten door me heen. Zou Craig me accepteren? Meestal blijven jongens na een scheiding van hun vader houden of beminnen met nog meer dan daarvoor. Ik nam me voor heel aardig tegen hem te zijn, maar zonder te overdrijven. Ook uitsloven zou ik me niet. Thuis was Craig niet. Volgens Ann was hij op het sportveld. Ik zag hem pas aan het einde van de middag. Hij had vuile knieën en kwam nonchalant aangelopen. 'Ik ben John", zei ik. "dat weet ik", antwoordde hij. "Omarmen jullie elkaar niet?", vroeg Ann. Ik voel;de zijn lijf, zijn strakke jongenslichaam. Een vreemd, verontrustend gevoel ging door mij heen. Later zei Ann: "Ik heb ontdekt dat Craig niet van meisjes houdt. Pas jij maar voor hem op, misschien ben je wel zijn type..." Ik hoefde nog niet te werken. Ann was bij haar firma. Craig zat in de huiskamer. Zijn benen hingen over de zijleuning van de stoel. Het waren mooie benen. Jongensbenen. Hij had alleen zijn slip aan en een wit, loshangend hemd. "Alles staat in de keuken"., zei hij, het ontbijt bedoel ik". "Heb jij dat voor mij klaargezet", wilde ik weten. "Ik ben je knecht niet", reageerde hij alert. Ik stelde voor dat we samen naar de stad zouden gaan. Rondlopen, koffie drinken, mensen kijken. Maar Craig wilde naar het zwembad. Het plaatselijke zwembad was een oud, grijs gebouw met een strenge voorgevel. Binnen klonken heldere jongensstemmen. Ik stond aan het bassin en keek hoe Craig zwom. Ik keek hoe hij zijn armen en benen bewoog. Ik had een boekje waarin ik waarnemingen en gevoelens opschreef. Ik noteerde: "Ik lijdt aan een fixatie. Ik heb een toenemende interesse voor Craig. Gisteren kreeg ik geen stijve bij Ann. Ben ik homosexueel? Heeft Craig mij dat met zijn lichaam duidelijk gemaakt? Liet hij me dan de waarheid ontdekken?" We gingen naar huis. Craig zat in de tuin. Hij hing in een stoel en voelde met zijn rechterhand in zijn slip waarbij hij naar me keek. "Wil je me niet versieren?", vroeg hij, "geef maar toe dat je dat eigen wel wil..." Even later rolden we door het gras. We waren naakt. We hielden de mond op elkaar geperst. Ik lag op Craig. Onze pikken waren stijf tussen onze buiken. Ik duwde mijn lul tussen zijn billen. Hij schreeuwde om genot, ik neukte hem. Ik spoot in hem. Ik pijpte zijn erectie terwijl hij van wellust schreeuwde. daarna zat ik op zijn borst en duwde mijn pik in zijn mond. Het leek of ik nooit anders had gedaan dan jongens overweldigen en tot het hoogste genot opzwepen. Het had Craig bevallen. Ging hij zijn vrienden gniffelend vertellen: "Ik ben geneukt door mijn tweede vader"? Zou hij zeggen: "Papa is een homo"? Ik weet niet hoe Ann erachter kwam. Had hij het soms haar brutaal verteld? "Ik had je gewaarschuwd", zei ze tegen mij. "We kunnen dat huwelijk nu wel voor gezien houden", besloot ze. We gingen apart wonen, Craig ging met mij mee. We verslonden elkaar, iedere nacht. We stonden doodmoe op en begonnen direct weer met elkaar. We raakten uitgeput. Craig sleepte me mee naar bars waar we dansten. Aangegaapt door homo's die Craig probeerden in te pikken. Maar dat lukte ze niet, ik was jaloers. Ik was verliefd. Ik was krankzinnig geworden. Thuis wierp ik hem briefjes toe waarop stond: "Ik ben gek op je". Hoewel ik het hem gewoon had kunnen zeggen. Hij wierp een briefje terug: "Neuk me dan!" En ik was weer in hem. Ik bewoog mijn pik in zijn lijf. Ik zou nooit meer iets anders doen dan hem kussen en neuken. Ik zou niet meer kunnen werken. Ik zou de computer door elkaar gooien en men zou mij ontslaan. "Zal je mij nooit verlaten, Craig?", vroeg ik. We konden niet slapen. We liepen 's nachts over een brug. Er was geen verkeer. Craig hing over de reling. Ik trok zijn broek omlaag en neukte zijn witte kont., Ann eiste dat Craig haar bezocht. We gingen samen naar haar toe. "Dit is mijn nieuwe vriend", zei Craig op mij wijzend. Ann gooide een kopje naar zijn hoofd. We gingen weg. "Wees gelukkig samen", riep ze ons nog na. "Dank je ma!", zei Craig terug. Hij was negentien geworden en zijn schoonheid nam toe.