Ann lag in bed en luisterde naar Ryan's gerommel in de keuken. Ze keek naar zijn foto aan de slaapkamerwand. Er stond een enthousiast kijkende man bij een gat in de grond. Op de bodem lag een stel botten. Ryan, met zijn eigen homo sapiens neanderthalensis. L'agh had-ie hem genoemd.
Ze had eerder een relatie gehad. Met Wim, ook een man. Logisch, zou je zo zeggen. Net in haar twintiger jaren, met uitkomen van haar jeugddromen - ze wilde stewardess worden - was ze eraan toe om zichzelf te geven. En dat deed je aan een man, zoals normaal in het dorp waar ze opgegroeide.
Wim was een aardige vent, veertien jaar ouder. Ann vond in hem datgene wat in haar eigen leven ook gekomen was: rust. En hij was spannend, leuk en ondernemend bovendien. Destijds woonde hij weer in beider geboortedorp, maar zijn jeugdjaren bracht hij in de stad door. Ann hield van hem.
Achteraf waren de eerste twee jaren de mooiste. Aanvankelijk liet Wim haar helemaal in zijn leven. En ze nam het met beide handen aan. Zoveel wist de jonge vrouw - die in zich een dorpse moraal verenigde met wereldwijde ervaringen - niet van de liefde. En ze zag niet zijn negatieve dingen die na de verliefdheid voor haar steeds zwaarder zouden gaan wegen.
O ja, ze gaf het wel aan hoor. Ze was van hem gaan houden. Ze wilde haar twijfels wel met hem delen. Maar hij pikte dat niet op. Echter, en wat zij niet wist; het knaagde aan hem. Hij kon er niet mee omgaan. Het enige wat hij kon doen was steeds meer afstand nemen. En daarmee bleek de vicieuze neergang ingezet. Voor Ann werd het steeds moeilijker hem te vertrouwen. Om van hem te houden. En wat wilde Ann na twee jaar samenwonen, na twee jaar bezadiging, zo graag met haar man delen? Wel, dat waren toch wel overwegend haar ontloken bisexueel-erotische gevoelens. Ann was een geilneef.

De eerste keer gebeurde het zo'n tien kilometer boven de Grote Oceaan, in de buurt van de Sherman Eilanden. Er was turbulentie. Ann en haar collega liepen door de paden om iedereen in de veiligheidsriemen te krijgen. Nadat Ann in haar gangpad klaar was, hielp ze Martine. Haar collegaatje stond voorover gebukt bij de laatste passagier. Even keek ze ernaar. Martine had een mooi kontje, dat wist ze al.
Hoe vaak het al niet was geweest dat ze eraan dacht hoe deze zachte billen in haar handen zouden voelen, dat wist ze niet meer. Maar ze moest zulke gedachten uitbannen. Het mocht niet, kon niet, zou toch niet.
'Pardon', zei ze professioneel terwijl ze haar handen op Martine's middel legde en zich tussen haar en de stoelen wurmde. Precies recht achter elkaar duwde Martine zachtjes, maar zeer nadrukkelijk haar kontje naar achteren. Ann stopte. Van de spanning en zich er totaal niet van bewust kneep ze zachtjes in Martine's middel. Deze bewoog even heen en weer. Over Ann's venusheuvel. Een zoet-weeïg gevoel golfde door haar lichaam. Van beneden naar boven, en weer terug in haar onderbuik. Maar ook een duizend gedachten toonden zich in een flits aan haar bewustzijn. 'Dit kan niet', realiseerde zij zich ook. 'Als ik er nu aan toegeef zullen de mensen dat merken'. Met spijt wurmde zij zich verder. Nog even het wegschurende kontje over haar onderlichaam. Ze rilde, was verward. De gretigheid gierde door haar lichaam. Ze keek naar Martine, uit balans en niet-begrijpend. En terwijl deze nog met de passagier bezig was, draaide ze haar hoofd naar haar. Een tweede geilgolf sloeg door haar lichaam. Die blik, die vreselijk zwoele blik. 'Neem me', leken haar ogen te zeggen. 'Bemin dit naar jou hunkerende vrouwenlichaam'.
Alle alarmbellen rinkelden. Met de grootst mogelijke moeite wist zij zich uit de betovering te rukken. Trachtend normaal boven haar knikkende knieën te bewegen, liep Ann naar het stewardessenverblijf.
Al vrij snel kwam Martine achter haar aan. Ann wist niet goed wat te doen. Maar haar collegaatje nam het voortouw. Weer die blik. Zonder om te kijken trok ze het gordijntje achter zich dicht en liep op Ann af. Ann ging rechtop staan en draaide haar lichaam naar haar collegaatje toe. Zacht landden hun lichamen tegen elkaar. In één vloeiende beweging bewogen hun hoofden naar elkaar toe. Martine vlijde haar lippen tegen die Ann. Ann ontving haar, half-geopend, passief. Geilig drong Martine bij haar naar binnen, zocht en vond de tong. En terwijl het vliegtuig hevig begon te schokken kuste Ann terug.

De verleiding van de overgave, het zoete genot van het steeds verdergaan met iets wat eigenlijk niet mocht. Dat alles bracht haar in extase. Ingehouden uiteraard, want eigenlijk wilde ze het gevoel schreeuwend uit stralen. Maar aan de andere kant ook weer niet. Daarom begon ze Martine te strelen.
Intens, alomvattend. De rondingen gleden onder haar handen. Nu was het legitiem. Het werd geaccepteerd, ja zelfs aangeboden; haar fantasieën voorbij. Ze werd er geil van, bloed- en bloedgeil. Ann was een lesbienne, en ze wilde deze vrouw. Ze wilde dit lichaam.
Ann verbrak de kus en even bekeek ze haar collegaatje. Martine zag een vrouw. Vol begeerte, nu recht voor haar. Loom sloot ze haar ogen en liet zachtjes haar hoofd in de nek vallen. Ann kreunde en knoopte Martine's jasje los. Ze rilde bij het zien van Martine's stevige, handvolle en trotse borsten. Ze dreef bij het zien van de harde opgewonden tepels. Maar ze wist eraf te blijven en ontkleedde haar bovenlijf. Even later vielen de vrouwen elkaar weer in de armen en tongden innig. Maar nu met de naakte lijven afwisselend stevig en teder tegen elkaar. Ann raakte buiten zichzelf toen haar opgewonden tepels die van haar collega raakten. En Martine gaf zich, liet het allemaal met zich gebeuren.

RdW privé - daar ga je. Je wilt het ene én de overgave. Dat laatste geef ik je ook. Kan ik je geven. Ons leven lang. Hou het vertrouwen.

'Doe je rok uit', fluisterde Ann in Martine's oor. Martine deed wat ze vroeg en voelde dat Ann hetzelfde deed. Ze kreunde.
Beiden met het rokje op de grond en met panty en slipje tot net boven de knie geschoven, bewogen de vrouwen hun schaamstreken tegen elkaar. Zowel Ann als Martine hingen met hun bovenlichaam naar achteren. Alsof ze elkaar alleen maar bij hun hete kutjes wilden voelen. En allebei deden ze merkbaar moeite om niet te uitbundig te zijn. De rijen met vastgesnoerde mensen begonnen net achter het dunne gordijntje... Ann werd er geiler en geiler door. En helemaal toen ze merkte dat Martine net als zij, dat uitbundige op haar botvierde. Ooh mijn God, galmde het almaar door haar heen, oh mijn God. Ze opende haar ogen, bekeek de zwijmelende Martine, pakte haar stevig bij de fraaie vrouwenbillen en stortte zichzelf over de rand.
Het aanloopje nam ze door nog eens stevig over Martine's kutje te schuren. Onbewust opende deze haar benen iets, wat Ann ook deed. Toen stootte ze ferm naar voren. Haar geopende kutje raakte het ontblote lustvlees van haar collega. Zij kreunde en gaf in lichaamstaal aan dat ze zich helemaal gaf.

Met twee vingers rekte Ann vanaf haar venusheuvel haar kutje wat op en maakte zichzelf tegelijkertijd open. En ze stootte weer. 'Ooh ja', kermde Martine. Ann schrok, dit zouden de mensen weleens kunnen horen. En tegelijkertijd, dit idee, ooh... Ze vond een alternatief door stevig de geopende kutjes tegen elkaar te drukken. Al staand masseerde en drukte ze haar opgewonden plekjes tegen die van Martine. Wilder en wilder nam ze haar collega. Wilder en wilder probeerde ze elk deel van Martine te voelen, te strelen, te betasten, te nemen. Het was zoet, heet en het groeide. De onduidbare massa die weliswaar helemaal bezit van haar nam, maar zich in de richting van haar hete vagina bewoog. Op de toppen van haar tenen bewoog ze haar lijf, maar ze voelde niet spanning van haar beenspieren. Daarvoor waren de zoete, aanrollende en steeds groter wordende genotsgolven te intens geworden.
Net toen de hitte zich boven haar vagina naar buiten leek te persen, sloeg het terug over heel haar lichaam. 'Het komt', fluisterde ze zonder woorden, 'het komt...'
Iedere vezel in haar spande zich. Haar lichaam nam het over, liet haar bewegen. Op de golven van het genot dat het zichzelf daarmee gaf. Een gevoel, een totaal eerlijke gedachte hield haar bij wie ze was. 'Ooh ja, ik heb zo'n lekker kutje. Ik ben zo geil'.
Ann kwam klaar.

Net zo loom en langzaam als dat het gekomen was, ebde het ook weer weg. Ann kreeg steeds meer controle en draaide heen en weer om het gevoel te blijven behouden. Maar het was genoeg. Nog naschokkend en sidderend zocht ze Martine's naakte bovenlichaam weer op. Ook Martine hield haar stevig vast.

Hoelang de innige omhelzing duurde wist Ann niet. Wel dat-ie wreed werd verstoord omdat het vliegtuig in een flinke luchtzak terecht kwam. De vrije val deed hun voeten net van de grond raken, toen ondervonden de motoren weer tegenkracht. Letterlijk kwamen ze met beide benen terug op de grond. De ontnuchtering verergerde de schik en het schuldgevoel. Ze schoten in hun kleren en namen snel hun plaatsjes in. De hele verdere reis zaten en werkten ze naast elkaar, maar spraken geen woord met elkaar. Ann wilde het gebeuren heel graag met Martine bespreken.
Maar voor de vlucht terug kwam ze ineens niet opdagen. 'Acute griepaanval, met hevige buikloop - waarschijnlijk voedselvergiftiging', heette het. Ann heeft Martine er helemaal niet meer over gesproken, zelfs tot op de dag van vandaag niet. Maar ze moest het kwijt. Ze moest het met iemand delen voor de broodnodige verfrissende inzichten. Voor de legitimatie wellicht...
Haar man gaf niet thuis. Hoe ze het ook benaderde, confronterend, omzichtig, kwetsbaar, hij wilde er niets van weten. Toen ging het snel bergafwaarts met hun relatie. Niet alleen verloor Ann haar vertrouwen in hem, de rest van haar gedachten werd ingenomen door de twijfel, de onzekerheid en het genot aan de herinnering van het vrijen met vrouwen.
Wat niemand verwachtte, gebeurde: Ann en Wim gingen uit elkaar. Ann verhuisde naar een stad meer in de buurt van de luchthaven. Ze was vrij. Aarzelend zette ze de eerste schreden in de zoektocht naar de antwoorden op haar nieuwe vragen. Via een contactadvertentie begon ze te schrijven met een vrouw. Al snel ontmoetten ze elkaar en Netty ging haar voor in het 'stadse pottenleven', zoals zij dat zelf noemde.
Voor Ann was Netty niet alles. Wel de prachtige jonge vrouwen die - eveneens op zoek - regelmatig de vrouwencafés bezochten. Hoe vaak Ann niet stiekem bij de wc's hartstochtelijk heeft staan zoenen... Ann bleef die cafés bezoeken nadat het uitraakte met Netty. Ze was een lesbienne, en voelde zich er prima onder.
Althans, het eerste jaar. Daarna begon ze die wereld een beetje te kennen. En hoewel ze nu meer over zichzelf te weten was gekomen, bleef de rust uit. De rust die ze wel in de jaren met Wim had gekend. En ze wist waardoor dat kwam. Mannen waren bij lange na niet uitgerangeerd in haar gedachten.

Ann keek nog eens naar de foto. Ze herinnerde zich het moment dat ze Ryan leerde kennen. Dat was op een sexbeurs. In tegenstelling tot Wim was hij van haar leeftijd. Een wereldse man. Zijn Nederlandse ouders hadden elkaar in Australië leren kennen, en daar werd hij geboren. De jonge ouders trouwden en probeerden er het beste van te maken. Toen hij vijf was ging het huwelijk stuk. Zijn moeder ging terug en nam Ryan mee. Ryan vertegenwoordigde alles wat zij zocht in een partner. Wild en vreselijk erotisch waren de eerste contacten, op de beurs al. Op de wc's en in een stil hoekje.

En als ze na de zoveelste keer bezweet, vermoeid en stinkend naar sex in elkaars armen vielen, bleek hij net zo zoekende, net zo gretig en levenslustig als zij. Ze kregen een relatie.
De spanning van zijn overweldigende liefde - die zij overigens ook teruggaf - deed haar niet eens meer talen naar vrouwen. Dat veranderde echter met L'agh's komst, twee jaar later. Ryan's passie voor de prehistorische mens had geresulteerd in allerlei theorieën waarvan de meeste met de vondst werden bevestigd. Ann lachte. L'agh had haar meer van hem doen houden. Maar zijn spanning, zijn gedrevenheid ebde daardoor weg. Men was hem serieus gaan nemen, en hij was zich serieus gaan gedragen.
Ann's fantasieën over vrouwen staken weer de kop op. Het was een pak van haar hart dat ze hierover met Ryan wél kon praten. Het eerste gesprek zou ze nooit vergeten. Al pratende zag ze zijn pik stijf worden, hoewel haar vent interessant probeerde te kijken en luisteren. Het eindigde met een enorme pijppartij waarbij hij tijdens zijn orgasme het uitkreunde dat ze het moest doen. Het écht moest gaan doen met een vrouw. Zijn zaad spatte tegen haar gezicht.
Ann maakte contact via de voor haar bekende vrouwencafés. Dat deed ze alleen. Wel moest ze achteraf er alles over vertellen. De sex met vrouwen was weer fantastisch. Toch was er iets bijgekomen dat ze twee jaar daarvoor niet ervaren had. Ze had het gevoel dat Ryan met haar meekeek, erbij was. Zij was het dan ook zelf die voorstelde dat hij een keer mee zou doen. 'Oh schatje', verzuchtte hij op het moment dat ze het vroeg, 'ik dacht dat je het nooit zou vragen!' Een half jaar nadat Ann weer met lesbische contacten was begonnen, deed Ryan mee. Ze had Yvonne daarvoor uitgekozen, een leuke brunette die er ongeveer hetzelfde uitzag als zij. En bloedgeil bovendien.

Ann leidde de mooie vrouw hun huis in, Ryan was boven en zou stipt acht uur naar beneden komen. Yvonne keek haar ogen uit, en was zeer enthousiast over het huis. L'agh's vondst had hen geen windeieren gelegd. Maar Ann was zenuwachtig. De tegenstrijdige, ambivalente gevoelens gierden door haar lijf. Zou Yvonne hem bevallen? Zou ze er zelf wel plezier aan beleven? Maar ook bonsde haar hart in haar keel van de spanning. Nog even, en het was acht uur.
Yvonne rechtte haar rug en keek verleidelijk de trap op. Ryan kwam beneden en keek met zijn licht-ironische en geamuseerde blik van de één naar de ander. 'Oh mijn God', verzuchtte Ann. Een warm gevoel vulde haar onderbuik. Even keek ze naar Yvonne, maar die bood zich al met bodytalk aan de jongensachtige man aan. Nog voordat Ryan helemaal beneden was, was ze op hem afgestapt en streelde ze zijn lichaam. Ann zag dat zijn broek te klein werd. Precies zoals dat altijd bij haar gebeurde. Een tweede weeïgheid sloeg door haar heen.
'Kom, laten we naar de woonkamer gaan', zei ze hees en met trillende stem. 'Ik hoop niet dat we ook nog kennis moeten maken', zei Yvonne een beetje verveeld. Overduidelijk had zij ervaring met triootjes. Ryan keek haar verbaasd aan, legde zijn hand op haar kontje en kneep er zachtjes in. Zijn uitdrukking veranderde. 'Nee, volgens mij kennen wij elkaar al genoeg schoonheid'. Zijn zwoele stem, zijn ingehouden opgewondenheid, alles wat hij was tijdens een beginnend sexspel, kreeg Yvonne nu ook van hem. De zoete pijn van opgewonden jaloezie stak Ann in haar borst.
In de woonkamer ontdeden de dames zich van hun kleren. Aanvankelijk maakte Ann er een strijd van, met dien verstande dat Yvonne het niet door had dat zij eraan meedeed. Ryan liep op zijn vrouw af. Geilig liet hij haar blousje van haar schouders glijden. 'Ik hou van je', fluisterde hij in haar oor terwijl hij haar op de hem bekende manier streelde. Ann's onzekerheid loste in het niets op. Ze reikte naar achteren en Yvonne pakte haar hand. Ze trok haar vriendin stevig tegen zich aan. Ann's kontje zat tegen Yvonne's venusheuvel en haar vriendin drukte terug. Ryan kreunde verleidelijk.
Al snel begonnen de vrouwen elkaar uit te kleden en die kledingstukken aan te laten die ze bij elkaar geil vonden staan. Ryan zag dat, en dacht dat hij gek werd. Yvonne en Ann beëindigden hun gemeenschappelijke striptease met een innige tongzoen, vlak voor Ryan's neus. De man kreunde en wist even niet wat te doen. Vrijwel tegelijk probeerden de vrouwen, nog steeds elkaar kussend, de man van zijn kleren te ontdoen. 'Jezus!', stiet de man uit. Hij hielp mee. Binnen een oogwenk stond hij helemaal naakt voor de vrouwen. Ann kuste Yvonne in haar hals en zag haar man compleet naakt staan. Ze werd er opgewonden van. Zijn lul klopte en slingerde zachtjes maar onhandig aan zijn lichaam. Ze streelde Yvonne's billen, liet haar schaamstreek over die van haar vriendin glijden. En nog steeds deed Ryan niets, wachtte slechts, wist zich met zijn houding geen raad.

Ann hurkte door haar knieën. Yvonne's handen gleden door haar haar. Anne keek op en zag Yvonne zich klaarmaken voor het orale genot dat ze zo meteen zou gaan ontvangen. Haar halflange haren wiegden tegen haar prachtige rug. Met beide handen trok Ann Yvonne's zachte vlees van elkaar en omhoog. Haar heerlijke kutje ontblote zich, de clitoris leek als een golf boven de roodroze zee uit te tornen. Ann hoorde niets meer, zag niets anders meer. De geur van Yvonne's heerlijkheid én de gedachte dat haar man er was maakten haar enorm opgewonden. Zachtjes vlijdde ze haar tongetje tegen het kwetsbare vrouwelijke vlees. Yvonne kreunde het uit.
Dit was teveel voor de man. Hij kon niet langer wachten, ging achter Yvonne staan en wreef met zijn pik tegen haar bilspleet. 'Ik wil je', fluisterde hij in haar oor. Al beffend voelde Ann wat er achter Yvonne's lichaam gebeurde. Vrijwel direct nam haar opwinding af. Dit was niet zoals zij had gedacht.

Ann stond op en leidde de andere twee naar de bank. Even nog keek ze met spijt naar het prachtige lichaam van haar vriendin en gaf haar man een zetje. Ryan plofte in de bank en keek zijn vrouw niet-begrijpend aan. 'Kom', zei Ann tegen Yvonne, 'laten we hem de beste blow job van zijn leven geven'. Tegelijk zakten de vrouwen door hun knieën. Ann liet Yvonne als eerste Ryan's harde pik in haar mond nemen. Haar twijfels losten langzaam op toen ze zag hoe Yvonne en Ryan genoten. Even later nam ze de pik over. Nog even genoot ze van de melange van Ryan's voorvocht en Yvonne's speeksel, maar daarna begon het sexspel toch echt. Mhmmm, het zal nu ook wel eens tijd worden dat Ryan mij in mijn kontje neemt, was haar laatste rationele gedachte.

Ryan's gerommel in de keuken was opgehouden. Het was stil in huis. Ann werd de sexgeur van het bed weer gewaar. Yvonne was al vroeg weggegaan. Ze hadden de hele nacht gevreeën. Eerst in de woonkamer, naderhand in de slaapkamer. Het was heerlijk, overweldigend, maar toch... Zoals het was geweest had zij het zich vooraf niet voorgesteld. Ryan was een leuke, maar ook spannende man. Ook voor Yvonne. En dat was niet echt de bedoeling. Trio's waren niet voor haar. Ze vroeg zich af in hoeverre ze nog gewone lesbische contacten kon hebben na deze nacht. Ryan zou inmiddels wel de smaak te pakken hebben. Nee, dat zou niet meer kunnen, bedacht Ann zich.
Ze herinnerde zich al haar lesbische ervaringen. Als automatisch gleden beide handen naar haar schaamstreek, en ze betastte zichzelf. Wilder en wilder vingerde zij zich op al de overgave, de opwinding en de schoonheid van vrouwelijke homoseksuele erotiek. Nooit meer, nooit meer, nooit meer, galmde het door haar lichaam en ze kwam klaar.