Carla en Victor leefden in een groeikern van de hoofdstad. Ze woonden in een straat waar iedereen met iedereen oppervlakkig kon opschieten. In zo'n nieuwbouwstraat is er altijd wel iemand die op een warme zomeravond nog 'even snel een straatfeestje' kan organiseren of in de winter een schaatsdisco voor de kinderen kan regelen. Hans, hun linkerbuurman, was er zo eentje. In zo'n straat woont er ook altijd een technicus. Een man die altijd voor iedereen moeilijke doe-het-zelf-klusjes kan opknappen. Otto, hun rechterbuurman was er zo eentje. Voor de rest wonen in zo'n straat alleen maar nietszeggende heren. Victor, de man van Carla, was er zo eentje. En Carla zelf?

Carla was een hete, zwoele en niet in de laatste plaats, uitdagende teef. Na vijf jaar samenwonen had de toch al inhoudsloze Victor haar al helemaal niets meer te zeggen. Tijdens één van de, door Hans georganiseerde, zomeravonden hadden Otto en Hans hun buurvrouw wat beter leren kennen. Voor beiden stond het vast; ze wilden met haar neuken. Maar Carla was een bitch. Vijf jaar lang was ze opgesloten geweest in haar saaie leventje. En nu hadden twee vreemde mannen tegelijk belangstelling voor haar. Ze zou wel gek zijn als ze daar geen optimaal gebruik van maakte. Dus smeedde ze een slim plannetje. Een plannetje waarbij zij en haar wellust alleen maar bij konden winnen.

Ze zou op een mooie zomer zondag de gehele dag alleen zijn. Ze had namelijk haar man een Paint Ball War-cadeaubon gegeven. Hij ging samen met andere mannen een nepoorlogje uitvechten ergens in de bossen. Bij dit spel wordt op elkaar geschoten met balletjes verf. Arme Victor, hij was hartstikke blij met het cadeau. Wist hij veel dat de echte oorlog bij hem thuis uitgevochten zou gaan worden. Carla had die ochtend beide mannen uitgenodigd voor de koffie. Ze had tegen hun vrouwen gezegd dat ze een feest wilde organiseren voor alle kindertjes in de buurt met allerlei zelf-gebouwde speeltuigen. Een organisatie dus, waarbij beide heren wel van de partij moesten zijn. Stipt om half elf ging de bel. Snel schikte Carla nog even heur haar en keek in haar broekje of alles er nog wel schoon uitzag. Toen deed ze de deur open.

Hans en Otto stonden allebei op haar stoep. Otto had zelfs een tekenschrift meegenomen, voor mogelijke ontwerpen. "Hallo jongens, kom erin", begroette Carla het tweetal joviaal. Nog wat onwenning stapten beide mannen tegelijk de deuropening in, maar dat ging dus niet. Eén moest de ander voor laten gang. Hans en Otto keken elkaar aan. Ze wisten niet wat ze van deze uitnodiging moesten denken. Het onderwerp leek serieus genoeg, maar toch voelden zij zich wat hanig ten opzichte van elkaar. Uiteindelijk liet Hans wat spottend zijn overbuurman voorgaan. "Aah, dat begint fantastisch", dacht Carla bij zichzelf. Met moeite kon ze een sprongetje van opwinding onderdrukken terwijl ze achter het tweetal naar binnen liep.

"Ja jongens, ga zitten. Wat ik wil organiseren is heel simpel en jullie kennen het waarschijnlijk wel uit jullie jeugdboeken. Het gaat namelijk om een zeepkistenrace voor alle buurtkinderen. En ik had zo gedacht dat Otto als een soort van bouwtechnisch adviseur de kinderen tijdens de bouw kan helpen. En Hans kan dan samen met mij de gehele organisatie doen." Carla schonk, al pratende vanuit de keuken, de koffie in. Toen ze weer naar binnen kwam, keek ze de mannen aan. "Nou is dat geen leuk idee?" Ze plofte op de bank tussen de twee heren in en legde vrijpostig haar handen op hun benen, vlakbij het kruis. Ze voelde de stof van Otto's broek aantrekken. Ze bedacht zich wat hier de oorzaak van kon zijn... "Zo", zei ze brutaal, "ik geloof dat buurman Otto het idee wel ziet zitten; hij wordt er helemaal opgewonden van". Hans glimlachte een beetje en was blij dat hij niet in zijn buurman's schoenen stond. Otto kreeg een kleur en stamelde: "Wel, eh dat is, eh, tja, het spijt me Carla". Carla's ogen fonkelen. "Je hoeft je nergens voor te schamen. Je bent een gezonde vent. Kijk maar, hier is er nog één!" En prompt wreef ze met haar hand over het kruis van de andere man. Ook Hans kreeg nu te kampen met een zwelling in zijn broek en een kleur op zijn wangen. Het was beide heren nu wel duidelijk waar Carla op uit was deze ochtend.

Hans, de joviaalste van de twee, reageerde alert: "Zeg Carla, je kan ons nu wel uitdagen, maar hoe weten we of je het meent. Voordat we met je in zee willen gaan, moeten eerst kijken wat je ervoor meebrengt". Carla stond op en ging op haar knieën voor de heren zitten. Langzaam deed ze haar rokje omhoog. De buurmannen kregen uitzicht op een mooi setje jarretellen zonder onderbroekje daaronder! "Kijk dat noem ik nu eens voorbereiding" zei Hans. "Ja dat kun je wel zeggen", mompelde Otto en hij knoopte zijn broek los. Met zwoele, verwachtingsvolle ogen keek Carla naar zijn pik die, door de grootte, met moeite tevoorschijn kwam. "O, wat een heerlijk grote roze jongen", riep ze uit. Zonder te twijfelen nam ze de leuter in haar mond en begon aan een grondige zondagsbeurt. "He jongens, jullie gaan nu wel erg snel, wacht op mij!", haastte Hans zich te zeggen. Ook hij had nu binnen een mum van tijd een stijve tokkelmans uit zijn broek hangen. Met een zucht van opwinding nam zij penis nummer twee in haar mond. Om en om likte en pijpte ze aan de penissen van haar buurmannen.

"Het gaat nu echt gebeuren", zuchtte de vrouw terwijl ze door Hans werd opgepakt. "Otto, ga op de bank liggen, dan zal ik ons buurvrouwtje eens even op je zetten". Snel deed Otto zijn broek uit en ging op de bank liggen. Gewillig liet Carla zich over hem heen schuiven. Zijn lul boorde zich diep in haar lijfje. Ze zuchtte intens. Voor het eerst in vijf jaar zat er een vreemde (levende) staaf in haar vagina. Direct daarop begon ze te bewegen en stevig te kreunen.

Hans bekeek met genoegen het tafereel en begon zich rustig uit te kleden. Even later stond hij geheel naakt en met een stijve lat naar het tweetal te kijken. "Zo organisatrice, wat had je voor mij in gedachten?" De jonge vrouw zei niets, maar reikte naar zijn pik en stak hem pardoes in haar mond. Met haar vrije hand bevingerde zij haar clitoris. "Oh jongens, jullie hebben mijn klitje al flink opgeblazen, ik moet het wel even wegmasseren". "Ga je gang je maar buuf, als je maar blijft bewegen", merkte Otto op. "Ho wacht eens even", zei Hans, "laten we de buurvrouw zichzelf klaarmaken, of steken we daar ons stokje voor?" "Buurman", antwoordde Otto laconiek, "dat is een goed idee". Otto maakte een beetje plaats en trok Carla wat naar voren. Hans keek even in paniek om zich heen en holde toen naar de keuken. Daar vond hij wat hij zocht. Met een stuiterende lul holde hij terug en smeerde zijn pik in met Carla's handcreme. Nadat hij zijn lul helemaal had ingesmeerd, duwde hij zijn penis in haar reet. Carla, die het allemaal niet zo in de gaten had, gaf een gilletje van de schrik. "Oh, wat doe je nou, jullie zitten nu allebei in mijn onderlijf", kreunde ze verlekkerd. "Ja, net wat je zegt. Dit is wat je noemt economisch en efficiënt organiseren", mompelde Hans terwijl hij dieper en dieper zijn lans in haar frotte.

De buurmannen stootten in elkaars ritme tegen het kleine lijfje. Carla was dus constant in beweging. Dit moest wel gevolgen hebben voor haar orgastisch gehalte. "Ooh jongens, ik geloof dat ik de eerste fase van de voorbereiding ga beëindigen", kreunde ze. Buurman Otto veerde direct op. "Zeg Hans, ik geloof dat Carla gaat komen, zullen we het voor haar wat bevredigender maken. "Altijd Otto, altijd", antwoordde Hans zijn creatieve overbuurman. Otto ging staan terwijl hij in Carla bleef. Ook Hans kon zijn penis in zijn buurvrouw houden, alhoewel hem dat iets meer moeite kostte. Otto drukte Carla dicht tegen hem aan. Dit had echter niet gehoeven, de mooie vrouw zat al bijna tegen het hoogtepunt. Ze kwam klaar op de gedachte dat de twee mannen zoveel moeite deden om in haar sneetje te blijven. Hans kreeg nu wat meer vat en begon Carla midden in haar orgasme met diepe halen te pompen.

"Aaghiii", stiette Carla het uit. Ze schuurde intens met haar clitoris over Hans' buik. Het was dat de beide heren haar tegenhielden, anders was ze vast en zeker op de grond gedonderd. Zo weinig controle had zij over haar spieren. Ze hing kapot in hun armen. Otto legde haar voorzichtig op de bank. "Wat zullen we met haar doen", vroeg hij aan Hans. Hans haalde zijn schouders op en zei: "Als we haar nu gaan palen, dan zou dit al snel een verkrachting zijn, of niet?" Nu lichtten Otto's op, en niet alleen zijn ogen. Zijn pik stond meteen weer fier in de lucht. Hij knielde bij het bijna-slapende lichaam en schoof iets te hard zijn leuter in de kletsnatte pruim. Zijn bewegingen werden wilder. Ook de pik van Hans vertoonde zich weer in de meest actieve toestand. De aanblik van het slapende lichaam dat steeds woester werd geneukt, kon hij niet verdragen zonder aan zijn pik te sjorren. De vrouw kwam weer volledig bij haar positieven en merkte dat ze flink werd gepaald. Toen ze opkeek, zag ze de andere buurman zich op hen aftrekken. Meteen schoot er weer een geile siddering door haar hete lijf. "Tjonge jongens, ik bof geloof ik wel hè", merkte ze zwoel op.

"Ach wat doe je nou", antwoordde Otto teleurgesteld. "Je moest van de wereld blijven, je wil me te graag als je wakker bent". "Weet je wat jij hebt ingenieuze buurman van me; je bent bang dat je tegenover mij afgaat", zei Carla met een ondeugende stem. "Maar daar weet ik wel wat op hoor jongens", ging ze verder. De voortvarende buurvrouw pakte de pikken en gaf ze om en om de beste pijpbeurt die zo ooit hadden ondergaan. Heel geraffineerd zocht ze met haar tong de lekkerste plekjes op de twee paddestoelen en speelde ermee. Tegelijkertijd kneep en kneedde ze in de gevulde balzakken. Hans was de eerste die aankondigde dat hij zou gaan spuiten. Carla kneep zijn zak dicht en vroeg aan Otto: "En jij linkerbuurman, denk jij dat je nog iets kunt organiseren voordat het feest al voorbij is". Zonder een woord te zeggen of ook maar een kreuntje, spoot de ingenieur haar daarop pardoes in het gezicht. "Oaargh, je speelt vals", zwijmelde ze terwijl spermadraden op haar gezicht lagen. Van schrik liet ze de zak van Hans los, die ook meteen begon te spuiten. Een tweede lading sloeg tegen haar gezicht. Nu waren de klodders meer op haar ogen terechtgekomen. Ze kon haar oogleden niet meer opendoen. Het zaad van de twee mannen druppelde op haar buik, benen en schaamhaar. Ze ging liggen en wreef het over heel haar lichaam. De mannen lieten zich in de stoelen vallen en het duurde niet lang of ze vielen poedelnaakt in slaap.

Carla lag nog steeds met haar glibberige lichaam op de bank en vingerde zich nog klaar. Tja, als de organisatoren wegvallen, dan zal ze zelf wel het feest moeten beëindigen, niet waar. En de echte zeepkistrace voor de buurtkinderen? Dat was een smoes. Maar als dat al niet het geval was, dan zou de wedstrijd toch net doorgaan; Carla verliet een week na deze affaire haar Victor. Ze werkt nu ergens bij een club in de hoofdstad. Ze organiseert avondjes of zoiets...