Een andere waarheid

Ik zit met een ansichtkaart in mijn hand. 'Kimberkutje' staat
erop in een kinderlijk handschrift.
Ja, Kimberley. Ze zat in mijn klas, dat kleine kreng. Een
Mavo-schooltje ergens in Zoetermeer. Ik moest invallen, de
vaste docent Aardrijkskunde was overspannen. Achteraf bekeken
is dat niet raar, maar wist ik veel. Ik had echt de hoop die
etterbakken iets mee te geven. Maar goed, het was mei toen ik
voor klas M3d kwam te staan, het klasje van Kimberley. Niet de
allerbeste groep die op dat schooltje rondliep, zeg maar
gerust tuig. Vrijwel iedereen was al een keer blijven zitten
of kwam van de Havo. Kimberley, ja Kimberley. Enfin, het was
voorjaar dus en het waren mooie dagen. De hele school liep er
licht en luchtig bij. Maar ik zag dat nog niet. De eerste week
verliep best wel prettig, maar daarna begon het getreiter. We
hadden het over de demografische ontwikkelingen van Nederland.
Het gegiebel was niet van de lucht, ofschoon ik het nog steeds
niet begrijp. Kimberley was een van de aanstichters. Aan het
eind van de tweede week was ik het zat. Ettertjes eruit sturen
deed ik niet - daar geloof ik niet in. Nee, destijds was ik er
nog van overtuigd dat een goed gesprek na de les over het
belang van Aardrijkskunde wonderen deed. Dus liet ik Kimberley, een ander meisje en twee jongens nablijven - mijn les op
vrijdag was toch hun laatste uur (hoe ze dat overigens kunnen
plannen, maar goed). Eén voor één sprak ik met ze. Kimberley
zat een beetje achteraf in het lokaal. Zij kwam als laatste
aan de beurt, na het andere meisje. Ik zei deze dat ze mocht
gaan, maar ze giebelde wat voor zich uit. 'Wat is er?', vroeg
ik geërriteerd. Maar ze zei niets, en proestte het bijna uit.
Even was ik sprakeloos en volgde toen haar blik. Het bijna
gierende meisje keek naar Kimberley. Zelf kon ik er weinig
lachwekkends aan ontdekken. 'Nou, als je niet wilt zeggen wat
er aan de hand is, donder dan maar op!', zei ik. Het meisje
keek even verschrikt, ik had meteen spijt van mijn uitbar-
sting, toen nog wel. Een moment later hees ze haar meisjeslijf
uit de schoolbank en keek weer naar de andere kant van het
lokaal. U begrijpt het al, gillend van de lach strompelde dat
kind de gang op. Ik was boos, chagrijnig - het was een klote-
week geweest. Zuchtend stond ik op en liep naar het laatste
nablijvertje, Kimberley. Ik ging achterstevoren op een stoel-
tje voor haar tafeltje zitten en maakte een verstoorde opmer-
king over het kind dat ik zojuist had gesproken. Ik keek naar
Kimberley, wachtend op een antwoord. Maar dat kwam niet. Het
meisje zat met haar ogen dicht, armen onder tafel en ietwat
achterover geleund op haar stoel. Ik wist me niet zo goed raad
met de situatie. Ik besloot te doen of er niets aan de hand
was en stak van wal met mijn idealistisch gepreek. Af en toe
keek ik op, maar het meisje zat nog steeds in dezelfde positie
- alleen haar vuurrode, sletterig opgemaakte lippen waren iets
van elkaar gekomen. Ze had prachtig hagelwitte en kaarsrechte
tanden. Ik ging verder met mijn verhaal, maar keek wel wat
vaker naar het minisnolletje om haar op een houdingwijziging
te kunnen betrappen. Maar tevergeefs, ik zat tegen een steen
te lullen. Bijna aan het eind van mijn verhaal gekomen, hoorde
ik haar zachtjes steunen. Aanvankelijk dacht ik dat het van
buiten kwam, maar al snel onderbrak ik mijn verhaal. 'Wat is
er? Heb je pijn?', vroeg ik. Daarop begon Kimberley harder te
kreunen, intensiever. De schrik en opwinding sloegen mij om
het hart. De intentie van het geluid kende ik, maar dat kon
toch niet zo zijn, en zeker niet bij zo'n jong meisje? Ik
stond perplex, wist me met mijn houding totaal geen raad. Mijn
stilte had blijkbaar op haar een stimulerend effect. Werkelijk
schaamteloos begon ze te woelen op haar stoeltje, luider klonk
haar gesteun. Maar ik wist natuurlijk niets zeker! Ik werd
kwaad, te meer omdat ze me opwond. 'Hoe durft dat sletje!',
schoot het door me heen. In één ruk trok ik het tafel bij haar
weg en keek ik in haar kruis. Wat ik zag, deed me happen naar
adem. Ze droeg uiterst kort spijkerbroekje, zo één waarvan de
pijpen niet veel verder uitsteken dan het kruisgedeelte. Haar
prachtig gebruinde en stevige benen zaten daar naakt in. Maar
het ergste van alles was dat ze zich masturbeerde en wel via
de zijkant van het broekje. Blijkbaar had ze geen slipje aan
want de spijkerbroek had ze wat opzij geschoven en ik zag zo
haar naakte schaamvlees! Vol verbazing en ongeloof richtte ik
mijn blik tot haar gezicht. Eindelijk had ze dan haar ogen
geopend en keek me brutaal aan. 'Wwwat, wwwat', stamelde ik
uit, geheel van mijn apropos, maar ik kwam er niet uit. Ze
opende nog meer haar lippen, likte erlangs met een roze tonge-
tje en haar bewegingen verhevigden. Ze kwam klaar!!! Eén van
mijn leerlingen kwam godverdomme al masturberend klaar, recht
in mijn gezicht!!! Ze hijgde enorm, maakte al zittend op dat
klerestoeltje wulpse neukbewegingen met haar heupen en met
allebei haar handen masseerde ze heftig haar eigen slettekut!
Ik dacht dat ik gek werd! Mijn pik barstte bijna uit mijn
broek, mijn bloed kookte van opwinding, Én van woede, maar
verder zat ik daar - op die omgedraaide stoel, nog steeds
hangend op de rugleuning - als versteend. Kimberley bereikte
waarschijnlijk door mijn aanwezigheid en de gehele onbeschaam-
de entourage een enorm hoogtepunt. Haar kreunen ging over in
een luid gesteun, ik hoor de echo ervan tegen de kale school-
muren nog steeds in mijn kop. Ik was bang dat mensen op de
gang - mede-docenten! - het zouden horen. Ik wist me geen raad
en dat werd alleen maar erger. Op haar hoogtepunt gierde het
schoolhoertje het uit. Tot mijn grote verbazing bracht ze
daarbij wijs- en ringvinger van haar linkerhand in haar kut.
Ooh mijn God, help me! Ik zie nog steeds dat heerlijke jonge
strakke vlees, het gat ertussen en dan die vingers erin gaan.
Ik werd gek en trilde over heel mijn lichaam. Ze hield haar
hand stil, maar door haar spastische naschokken schoten haar
vingers er als vanzelf in, keer op keer. En haar kreunen, ooh
dat nakreunen, dat vind ik toch altijd al zo geil... Mijn
nagels drongen in mijn eigen benen, maar het mocht allemaal
niet baten. Zonder dat ik aan mijn eigen pik had gezeten,
voelde ik het zaad naar buiten stromen. Dat hoertje, die dui-
velse schoolslet, had me zo opgewonden dat ik eveneens klaar-
kwam. Ik kwam aanmerkelijk stiller dan zij, maakte ingehouden
kotsende geluiden. Het werd warm en plakkerig in mijn kruis.
Even kon mij dat niets schelen, de perversiteit van dit alles
maakte het voor mij zelfs geiler. Wel kwam ik eerder bij mijn
positieven dan Kimberley. De hoer, andere woorden heb ik er
eigenlijk niet voor, was nog steeds bezig met de bevredigende
naschokken. Maar het werd minder en ik begon me te bedenken
hoe ik de nog uitdijende vlek in mijn kruis zou moeten verkla-
ren. Ik keek haar aan. Net op het moment dat ik dacht dat zij
haar ogen zou openen, werd het sletje blijkbaar overvallen
door een laatste naschok. Ze gierde het uit. Ik schrok me
lens, keek paniekerig om me heen. Kimberley deed haar ogen
open en glimlachte naar me. Over mijn aan te meten houding
hoefde ik niet lang na te denken, want de deur vloog open.
'Wat is er aan de hand? Wat is er gebeurd?', klonk de stem van
de conciërge paniekerig terwijl hij naar binnen stormde. In
een reflex sprong ik op en draaide me naar hem toe. Een frac-
tie van een seconde later herinnerde ik me mijn spermavlek en
mijn handen schoten naar mijn kruis. Was dit alleen al ver-
schrikkelijk suggestief, de vlek was inmiddels zozeer uitgelo-
pen dat hij met geen mogelijkheid door mijn twee handen meer
te bedekken was. De conciërge verstarde op de plaats, bijna
lachwekkend was zijn verstilde renhouding. 'Ik, ehh, tja, ik',
stamelde ik en hield verder mijn mond. De ogen van de school-
manus-van-alles schoten van mij naar Kimberely en weer terug.
De snol hervond als eerste haar tegenwoordigheid van geest.
'Ik moest mijzelf klaarmaken van hem', stamelde ze, 'en hij
keek toe', deed de hoer er nog een schep bovenop. Zestien was
ze, ik wist niet wat ik hoorde! Als verstomd was ik, kon niets
zeggen, niets uitbrengen, alleen maar naar de conciërge kijken
- hulpeloos, schuldbewust door mijn broek en houding, maar
daardoor de grootste leugen van de wereld ondersteunend. De
mond van de conciërge viel open. Een seconde of twee gebeurde
er niets, een waar stilleven van een Kafka‹aans schilderij.
Twee seconden, een eeuwigheid. Maar ook twee seconden die mij
niet lang genoeg konden duren. Daarna nam de man kordaat
actie. 'Dit moet de directeur weten', zei hij zacht, maar
helder en zakelijk. Hij verbrak de denkbare ijsklomp waarin
hij al die tijd gevangen zat, draaide zich op één been om en
beende als een heuse sergeant het lokaal uit. De deur ging
zachtjes dicht. Ik verwachte elk moment het geluid van een
sleutel in het metalen gevangenisslot te horen.
Welbeschouwd was dat ook zo. Kimberley en ik gingen het lokaal
niet uit, wachtten af wat komen ging. Even keek ik naar het
meisje met een blik van: 'Hoe kun je nou zoiets doen?!!!' maar
ze had de leugen al voor zichzelf eigen gemaakt, het was haar
waarheid geworden - ook uit zelfbehoud, zoveel mensen- en
slettenkennis had ik wel. De directeur kwam binnen, zijn
gezicht stond ernstig. De conciërge ging als een schildwacht
op de gang staan. Ja, deze zaak zou heel serieus worden genomen. Eerst mocht Kimberley haar verhaal doen. Ik zat als een
dood vogeltje aan de andere kant van het lokaal. Daarna was
het mijn beurt. Gelaten vertelde ik hem alles, vanaf het begin
van het nablijfuurtje. De directeur was een daadkrachtige
man - er zou meteen recht worden gesproken. 'Duidelijk is in
elk geval dat er hier twee versies worden verteld', zei hij
hardop zodat die Kimberslet het ook kon horen, 'één van de
twee liegt. Ook duidelijk is', en hij richtte zich tot mij,
'dat zelfs als uw verhaal waar is, uw positie hier onhoudbaar
is geworden. Daarom kan ik niets anders doen u bij deze op
staande voet te ontslaan. En u', de directeur keek naar de
meisjeshoer, 'u stuur ik naar het Riagg voor geestelijke
bijstand. Om het even of uw verhaal de ware is of niet'. Dat
was het dan, zover mijn carriëre in het onderwijs. Zonder
verder een woord te zeggen pakte ik mijn spullen en verliet de
school. Ik hield mijn zomerjack voor mijn kruis.
Twee weken na mijn ontslag zat ik (nog steeds) in de kroeg, in
mijn woonplaats Den Haag. Wat me nog het meeste stak, was dat
ik me in de luren had laten leggen door een zestienjarig
snolletje. Ik vergoedelijkte dit door me te bedenken dat het
een rashoertje was, maar toch... Het was zaterdag, nog niet
eens zo laat. Het caf‚ was rustig. De deur ging open en de
ruimte werd gevuld door gegiebel. Aanvankelijk was ik te zeer
gevangen in mijn eigen gedachten om iets bekends op te vangen.
Maar de twee heren en de paardekop aan de overkant van de u-
vormige bar keken glimlachend in één richting. Automatisch
volgde mijn blik die van hen. En daar zat ze, zoals gewoonlijk
weer het middelpunt van haar vriendinnenbelangstelling. Nog
hoeriger gekleed: de Kimbersnol. Als geëlektrocuteerd zat ik
op mijn kruk en hield een strakke blik op haar gericht. De
geile kut, mijn ondergang, de schooldel en wat al niet meer;
daar zat ze! Lang hoefde ik mijzelf niet op te fokken, mijn
maxtax was bereikt. Ik stond op en liep op de jonge kutten af.
'De Demograaf', zei er één verschrikt. Wie weet ik niet, want
ik keek slechts naar Kimberslet. De meisjesstemmen verstomden,
Kimberley keek om. 'Ooh high Demootje', trachtte de snol nog
lacherig de situatie te redden, 'heb je al ander werk?' Ik
perste mijn lippen op elkaar en greep haar bij de arm. 'Ooh
jee, hij is echt boos', hoorde ik weer zeggen. 'Meekomen jij',
beet ik de snol toe en trok haar van de stoel. Vreemd genoeg
zei de teef niets en liet zich meevoeren - ze kon nog net haar
tasje grijpen. In één beweging liep ik de zaak uit, mijn
hoerenlast met mij mee torsend. Net zo vloeiend stonden we
even later voor de deur van mijn bovenetage en draaide ik de
twee sloten open. Ik duwde haar naar binnen en dwong haar de
trap op te lopen. 'Wat ga je doen?', vroeg ze. Ik hoopte op
angst, of tenminste onzekerheid. Maar het klonk als een gewone
vraag, dus antwoordde ik niet. Ik sleurde haar mijn kamer in.
'Leuk woon je hier', durfde de jonge teef nog op te merken.
Dat deed de stoppen doorslaan. Ik griste een touwtje van mijn
kast (ik ben een klimmer, touwtjes genoeg), pakte ruw haar
handen en bond die op haar rug. Eindelijk verscheen er angst
in haar ogen. Misschien was die er al, want ze kon geen woord
meer uitbrengen. Op dat moment echter interesseerde mij dat
geen reet. Eenmaal haar handen op haar rug, dwong ik de snol
rechtop te gaan staan. Ik één vloeiende beweging trok ik het
slipje van haar reet. Een sterke geur deed mij in het kruisje
kijken en ik werd bevangen door een eerste overwinningsroes -
ze had in haar broekje gepist! 'Zo', zei ik verbeten, 'gepist
hÉ?!' Nu was de angst pas goed uit haar ogen te lezen. Een
vreemde opwinding maakte zich van mij meester. Ze begon te
rillen en ik drukte ruw het natte slipje tegen haar neus. Mijn
pik schoot omhoog, het leek wel of ik klaarkwam zonder te
spuiten. Misschien hield ik het slipje te hard of te lang
tegen haar gezicht, maar Kimbersnol begon te hoesten. Even
liet ik haar ademhalen. De tranen schoten in haar angstige
ogen - een tweede overweldigende golf spoelde door mijn lijf.
Het was heerlijk. Ik pleurde mijn bril op de grond en met mijn
tanden op elkaar propte ik het bevuilde slipje in Kimberhoer's
geile smoel. Ik sleurde haar aan haar schouder naar mijn
slaapkamer en gooide haar op het bed. Ze haalde diep adem door
haar neus, af en toe ontsnapte er een snikje. Ik bleef staan,
torende hoog boven haar uit, genoot van mijn eerste overwin-
ningen. Haar rokje was wat naar boven geschoven en ik zag een
eerste glimp van haar kale kutje. Meteen werd ik herinnerd aan
mijn stijve pik. De Kimberdel keek mij aan, haar ogen waren
nog steeds betraand maar het snikken was gestopt. Met een
gruwelijke grijns op mijn gezicht kleedde ik mij uit. Het
beest in mij was los. Mijn prooi lag op bed - hulpeloos en de
geslachtsorganen onbedekt, onbeschermd. Ik wilde mijn gedach-
ten nog tegenhouden, maar ze waren te sterk. Met mijn tanden
op elkaar siste ik: 'Misbruiken? Ik zal jou eens misbruiken!
Hoer, snol, slettebak! Nu moet je er echt aan geloven!' Vrij-
wel naakt rechtte ik mijn rug. Mijn enorm gezwollen penis
priemde strak naar voren. Vrij van schaamte, zelf trots, liet
me aan haar zien. Voorvochtdruppels welden op uit mijn pisgat
en vielen al dradentrekkend op de grond. Kimberslet's ogen
werden groot, maar ik kon niet zien of dat van angst of van
ontzag was. Ook dat interesseerde mij eigenlijk niet. Langzaam
boog ik me voorover, het wijf lag nog steeds bewegingloos in
de positie zoals ze op het bed terecht was gekomen. Met ‚‚n
ruk ontblootte ik haar kut. Ze was kaal en ik vroeg me af of
dat "nog" was, of dat ze zichzelf had geschoren. Ruw legde ik
haar nu helemaal op haar rug en spreidde haar benen. Ze bleef
liggen zoals ik het wilde. Met beide handen trok ik haar
schaamlippen van elkaar. En godverdomme!!! Ze was nat!!! DE
SNOL LIEP TE GEILEN ALS EEN VOLWASSEN NYMFOMANE!!! Woedend
trok ik het slipje uit haar smoel en propte dat in haar kut.
'Je bent geil! Slet die je er bent! Waarom ben je geil?!!',
schreeuwde ik tegen haar. Maar Kimbersnol antwoordde niet, de
angst was in haar ogen terug, ook begon ze weer te rillen. Van
onmacht schopte ik tegen de bedstijl en vloekte en tierde om
mij heen. Ik richtte mijn blik weer op de jonge slet. Ze lag
nog steeds zoals ik haar had neergelegd, maar rilde hevig.
Blijkbaar stond ze nu echt doodsangsten uit, en dat was ook
weer niet mijn bedoeling. Ik kalmeerde mijzelf en bleef minu-
tenlang zo staan. Met het zakken van mijn woede, nam ook haar
gebeef af.
'Jij', begon ik met rustige stem, 'jij maakt het slechtste in
een man los. En ik kan jou niet raken. Of je wordt doodsbang
of je bent supergeil. Daartussen ligt niets. Nu lig je hier en
ik vraag me af wat ik met je moet'. Kimberley durfde me weer
aan te kijken. Grote ogen had ze niet meer en ik meende iets
van begrip in die kijkers te ontwaren. Maar medelijden kreeg
ik niet, er moest iets gebeuren. Ze moest weten dat met mij
niet te spotten valt. Nog steeds zei ze niets, we bleven
elkaar strak aankijken. Zij sloeg als eerste haar ogen neer.
Daar had ik opgewacht. Voorzichtig bracht ik mijn lichaam naar
voren. Ik tilde haar op haar knie‰n, mijn vooruitstaande lul
raakte bijna haar gezicht. Geile spanning welde in mij op. Een
druppel voorvocht viel naast haar op het bed. Langzaam ver-
schoof ik mijn middel waardoor mijn lul vlak voor haar lippen
danste. Trillend weken die van elkaar. Ik zag haar tanden, een
rilling kroop langs mijn ruggegraat. Toen ging ook haar mond
open, ik probeerde niet door mijn knie‰n te zwikken. In doodse
stilte en als in een automatisme zag ik mijn eigen lul zacht-
jes naar voren schuiven, zo de haven van haar mond in. Eenmaal
binnen rustte hij op haar tong. Maar niet lang daarna proefde
ze met haar vleeslapje de onderkant van mijn eikel. Ik voelde
voorvocht mijn buis verlaten, dat moest op haar tong gevallen
zijn. Aan mijn pik voelde ik dat ze slikte, de slet. Daarna
bewoog ze rond mijn eikel. Het bloed gierde door mijn lijf en
ik duwde mijn pik dieper haar mond in. Het geil-ijs was gebro-
ken, ze nam me helemaal in zich - pijpte me als een volwassen
vrouw. Ik dreef weg, kreunde zacht. Maar ze maakte een fout;
‚‚n van haar boventanden schuurde langs mijn eikel. Verschrikt
trok ik mij terug. Even zat er een slijmdraad tussen mijn
staaf en haar mond. Deze knapte en kwam tot over haar kin
terecht. 'Bijna had je me gebeten, hÉ kreng!', bitste ik haar
toe. Kimbersnol schudde haar hoofd, maar ik was al weg. Mijn
pik zwieperde voor mij uit. Ik pakte een plantenstokje uit
mijn woonkamer en kwam ermee terug. 'Bijna had ik me door jou
laten bijten!', herhaalde ik en duwde haar voorover. 'Nee, nee
echt niet', zei Kimberkut met een kleine stem. Doch, op dat
moment liet ik me er niet door afleiden. 'Hier!', snauwde ik
en gaf haar een venijnige pets op haar roomzachte billetjes.
Ze kermde van pijn, maar dat deed me niets. Ik ranselde de
slet, voor straf omdat ik meende dat ze mijn vertrouwen had
geschonden. Bij de eerste slagen was het pijn dat ze uit-
schreidde, maar gaandeweg sloeg ik minder hard en ze begon met
haar kontje te draaien. Haar kreten werden voller, namen af in
scherpte. Zou ze het lekker vinden?, vroeg ik me af. De nijd
in mij was weg. 'Wilde je me bijten net?', vroeg ik haar,
rustiger. 'Nee', kermde Kimberspleet, 'nee, echt niet'. 'Dan
mag je het nog eens proberen', antwoordde ik, niet geheel blij
met mijn overwinning. Ik keek naar haar schaamstreek en zag
dat de binnenkant van haar dijen vochtig waren. Ik vroeg me af
of mijn voorvochtige pik al daar was geweest, maar nee. Het
moest haar eigen geil zijn! Weer kreeg ze mijn pik in haar
mond. En ze pijpte me, met veel gevoel en enorm intensief. Het
zaad in mijn kloten borrelde, maar ik wilde er nog niet aan en
trok me terug. Ik was ge‹rriteerd omdat ik al zo snel moest
komen en reageerde dat af door Kimberde op haar rug te werpen.
Ik trok haar op haar zij en maakte de handen van elkaar los.
Vreemd genoeg werd ik bij het zien van haar gestriemde polsen
rustiger. Zelf deed of zei het jonge wijf niets. Zelfs geen
kreetje van teleurstelling kwam er over haar lippen toen ik
haar meteen daarna aan het bed vastbond.
'Zo', zei ik kordaat en weer tevreden over mijzelf, 'nu gaan
we eens even zien wie het eerste klaarkomt'. Ik had de woorden
nog niet uitgesproken of ze spreidde zelf haar benen, de snol.
En inderdaad, de Kimberspleet was nat, had zelfs al enige
geilplekken gemaakt op mijn bed. Ik kon niet meer, wilde haar
neuken, maar mijn trotsheid verplichtte me haar eerst te laten
komen. Ik wilde overgave en ik wilde het meteen. Ruw liet ik
mij tussen haar benen vallen en likte de jonge, roze clitoris.
Ik verbaasde me over de omvang van het meisjesdingetje en
meende het zelfs van opwinding te zien bewegen. Lang hoefde ik
niet op haar genotskreuntjes te wachten; nauwelijks had ik
haar kutvlees met drie tonghalen beroerd of ze begon krols te
bewegen en te kirren. 'Houd je kop!', beet ik haar toe. Kim-
bernaad hield zich in, maar kon af en toe een kreuntje niet
weerstaan. Ze smaakte jong, maar tegelijkertijd naar hoer -
hoewel dat laatste wel aan mijn verbeelding moet hebben gele-
gen. Haar kreuntjes werden intensiever en ze deed hoorbaar
haar best om aan het stiltebevel te kunnen blijven voldoen.
Wellicht lag het daaraan, maar niet lang daarna kwam ze klaar.
Steeds wilder en ongecontroleerder begon Kimberklit met haar
onderlijf te bewegen. Plotseling verstarden de spieren van
haar lichaam. Met beide handen hield ik haar benen uit elkaar,
anders zou ze mijn hoofd geplet hebben. Ik rook mijn kans en
ging als een razende met mijn tong en stoppelbaard over haar
schaamstreek te keer. Op het werkelijke hoogtepunt verbrak de
jonge snol haar zwijgen. Met een geluid alsof ze kotste,
kermde de hoer haar genot persend naar buiten. Ik voelde mij
groots, fantastisch. De slet was het die zich het eerste had
laten zien, niet ik. Ik gaf haar geen tijd om van haar orgasme
bij te komen. Terwijl haar jonge beentjes nog nasidderden,
sprong ik tussen haar benen en propte mijn geleefde pik in het
nauwe, jonge trutje. 'Ooh hoer! Nu zal je mij krijgen ook!',
steunde ik het uit, en mijn pik begon zijn eerste rit in haar
strakke binnenlichaam. Kimbernaad sloot haar ogen en wendde
haar mooie gezichtje van me af. Nadat ik drie keer in en uit
haar schacht had geschoven, begon ze op haar onderlip te
bijten. Voor mij reden genoeg om me niet meer met haar in te
laten. De slet begon te genieten, dus moest ik me zo snel
mogelijk laten gaan. Steeds wilder ramde ik mijn straffende
speer in haar vaginaatje. Met haar vastgebonden armen, was
haar jonge lijfje volledig aan mijn beuken overgeleverd. Wat
me precies nu deed komen, weet ik niet meer. Maar opeens was
het er, een orgasme zoals ik dat nog nooit had ervaren. Het
was, achteraf bezien, bezitsdrang die zich als eerste aandien-
de. Het leek wel alsof de kop van mijn pik dusdanig opzwol
zodat hij in haar nauwe trut geen kant meer op kon. Met een
rauwe kreet bevrijdde mijn lichaam zich van de eerste last. In
‚‚n langgerekte stroom golfde het sperma van mijn lichaam in
het hare. Maar dat was niet alles. Het zaad smeerde werkelijk
als kruipolie; mijn onder druk staande strafstaf schoot uit de
bevuilde meisjesspleet. Druipend van kutgeil en sperma nam ik
mijn knakker in de hand en richtte die al rukkend op de hulpe-
loze Kimbersnol. Een tweede orgasme (of hoorde die er nog
bij?) drong zich op. Met een intens gekreun stootte de tweede
lading uit mijn kloten. Ik voel nog het sperma door mijn pik
schieten. Pats! Dikke, werkelijk vette, klodders landden op de
jonge snol. Schokkend richtte ik mij op, overzag wat ik had
aangericht. Zo geil... Een genotskramp deed mij nogmaals voor-
over klappen. Het was heerlijk, zij is heerlijk.
Nu zit ik met haar ansichtkaart op mijn schoot. Mijn penis is
weer klein, ik heb sperma op mijn broek. Ruim twee maanden
geleden ben ik bij de school ontslagen, anderhalve maand
geleden dat ik op ditzelfde bed Kimberley heb verkracht. In
mijn handen heb ik een stadsgezicht van Benidorm, blijkbaar is
ze daar naartoe op vakantie.
'Had ik geweten dat jij me zo zou straffen, dan had ik de
eerste week jouw ontslag al geregeld. Ik denk iedere dag aan
je. Kimberkutje'. Haar handschrift
is kinderlijk, ik hou van haar.